Fan van de stappenteller – een jaar later

Hoe hard ik ook fan was van mijn Jawbone stappenteller en de bijhorende Up app, heb ik er in december toch afscheid van moeten nemen. Technisch werkte hij nog perfect, maar het bandje had de geest gegeven.  Met relatief gemak kreeg ik bij de klantendienst de keuze tussen een nieuwe Jawbone of mijn geld terug.  Intussen was ook de geruchtenmolen in werking getreden dat Jawbone zich niet langer op de particulier zou richten, maar enkel nog op de medische wereld. Ik koos dus voor het geld en kon zo wat langer over mijn beslissing nadenken: een nieuwe Jawbone of niet?

Tijdens dat kleine jaartje Jawbone had Fitbit ook de Alta lijn uitgebracht, die er – wat een van mijn grootste argumenten voor de Jawbone was – ook smal, mooi en vrouwelijk uitzag. Bovendien is het van een mechanisme voorzien waarbij je vrij de bandjes kan wisselen en zijn er naast de standaard rubberen bandjes, ook lederen en metalen versies te verkrijgen. Dit keer kwam dan toch Fitbit als winnaar uit de bus, mét extra lederen bandje. Het eerste exemplaar dat ik kocht, kreeg ik niet aan de praat en na heel wat heen en weer gemail met de klantendienst tijdens de feestdagen, kreeg ik een nieuw exemplaar toegestuurd. 

En hier zijn we dan, een jaar later sinds mijn eerste stappenteller, met een veel betere conditie en uithoudingsvermogen, stevigere benen en ook enkele kilo’s lichter. 

Diëten is niet aan mij besteed. Ik word er kribbig van (all hangry people say aye…) en ik ken er mijn eigen grenzen niet in: ofwel ga ik te ver (we’ve been down that road before…) ofwel zadel ik mezelf met een hele hoop mentaal ongezonde schuldgevoelens op. Dus neen, behalve de frequentie van de frietjes, chips en pizza wat in de gaten te houden, wordt er hier niet aan diëten gedaan. Er wordt wel gewandeld. Op zijn minst vijf dagen in de week. Traag, snel, samen, alleen, functioneel of recreatief: alles kan! Het helpt dat we met twee zijn thuis, dat er zoiets als Pokémon Go bestaat (guilty) en dat een zittende job mij vaak naar buitenlucht doet verlangen. 

Bovendien merk ik dat hoewel ik veel minder loop (als ik mijn best doe één keer per week, vaker één keer in de twee weken), dat ook veel vlotter gaat. Evy haar start to run schema’s zijn dus ook niet heilig. Handig? Ja, als richtlijn voor een beginner om je uithouding stapsgewijs op te bouwen. Maar lap die drie keer per week in twaalf weken maar aan je laars als dat niet voor jou is. Ik merkte dat drie keer voor mijn lichaam te veel was, twee keer per week was al meer dan genoeg en ik ging heus niet elke week een week vooruit maar bleef vaak enkele weken hangen. Niets mis mee! Want kijk, ik loop nu ook dat half uur en vlot, en ik heb vooral mijn conditie opgekrikt door dat regelmatige stappen wat mijn lopen ten goede komt, niet omgekeerd. 

Is lopen dus niets voor jou? Net zoals diëten? Of fitnessen? Ik kan je een stappenteller – van gelijk welk merk – alleen maar aanraden! Neem er wel je tijd voor. Ik ben ook al een jaar stevig aan het stappen nu ik duidelijke resultaten zie. En onthoud: gewicht is maar een cijfer, conditie, uithouding, energie en goed in je vel zitten zijn veel belangrijker!


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Tussen alle lachjes en gedagjes en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s