Waarom (geen) kinderen

img_6295
Wanneer ik op YouTube of Spotify advertenties te zien krijg, gaan die negen op de tien keer over zwangerschapstests, pampers of andere baby gerelateerde onderwerpen. Volgens de statistieken is het duidelijk: het is tijd om aan kinderen te beginnen. De waarheid is echter dat ik lang gedacht heb niet voor kinderen te kiezen en ik nog maar ruim een jaar van het tegendeel overtuigd begin te geraken.

Redenen waarom ik geen kinderen wilde:

  1. ik wil mijn genen niet doorgeven (hierom)
  2. ik ben niet bereid een ander steeds voorop te moeten plaatsen
  3. ik ben niet bereid om iets zo’n impact op mijn lichaam te laten hebben
  4. ik zou het zonder mama moeten doen
  5. ik wil niet iemand anders potentieel moederloos maken
  6. ik ben mij er ten zeerste van bewust dat het niet allemaal schattige lachjes en eerste stapjes is (slapeloosheid, pampers, huilmomenten, etc.)
  7. ik krijg het nu soms al niet allemaal georganiseerd: werk en huishouden en praktisch geregel en hobby’s en tijd voor familie en vrienden en tijd voor mezelf
  8. reizen of in het buitenland gaan wonen zijn toch een stuk moeilijker eens je kinderen hebt
  9. je hebt geen garantie dat je kind gezond en zorgenloos zal zijn
  10. bevallen, bweuh

Maar  1 en 5 en 9 zijn een pure gok natuurlijk. Alomtegenwoordige nummer 4 speelt ook in andere delen van mijn leven parten maar is daarom geen reden om het niet te doen, ook al moet ik dan soms eens extra slikken of op mijn tanden bijten. Dan zijn eigenlijk vooral de impact op mijn lichaam en het dagelijkse leven nog een belangrijke overweging om de keuze te maken. Ben ik er al overheen? Nog niet, maar ik begin wel in die richting te evolueren. En dan hoor ik mama in mijn hoofd zeggen: “Wacht maar tot je klok begint te tikken.” En ik die dat jarenlang weglachte want ik voelde helemaal niets tikken… En al tikt het misschien nog niet zo hard als de advertenties zouden willen, dat doet het nu wel, zachtjes, in de verte.

Redenen waarom ik nu wel kinderen wil:

  1. mijn neefje
  2. hoe het voelt als ik met kindjes van mijn vrienden mag spelen
  3. het idee van een eigen gezin, een eigen familie

It’s as simple as that, een gevoel, veel gevoelens liever. Want kinderen krijgen en hebben is nooit puur rationeel, iets waar je je nooit helemaal op kan voorbereiden, maar sowieso veel gevoelens en intuïtie bij komen kijken. En ik ga slikken, dat ik mijn mama niets kan vragen en dat ze dit gaat moeten missen. Maar het kan, er zijn er nog die het doen, en ik kan alleen maar proberen zo’n goede mama als mijn mama te worden. Dat is dan de les die ze mij heeft geleerd als het op kinderen aankomt. De praktische dingen zoek ik dan wel op op het internet of vraag ik elders.

Een collega die zo’n vragen mag stellen, vroeg me: “Komt er in 2017 een baby?” “Nee, nog niet, eerst een huis zoeken en nog even alle remmen los.” En dat meen ik, dus haal jullie nog maar niets in je hoofd!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Tussen alle lachjes en gedagjes en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Waarom (geen) kinderen

  1. chlot zegt:

    Zo’n herkenbare en eerlijke blogpost!
    Wij ondervonden dat 8 haalbaar is 😉 maar het vraagt wel meer organisatie en je doet het op een andere manier, dat wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s