Slow mornings – het verdict

Om het met de woorden van de Indie Current zelf te zeggen, is Winter Mornings “a mix that captures the feelings of warmth and comfort that comes with waking up to a warm bed on a cold winter morning”.

Geïnspireerd door Cait Flanders’ slow mornings ging ik zelf de voorbije weken ook een klein experiment aan: vroeg opstaan en het eerste half uur iets lezen, internetten of schrijven in bed. Kortom, iets doen dat ik graag doe in de warmte en zachte omhulling van mijn donsdeken. Dit om mijn eeuwige slechte gewoonte van oneindig lang te snoozen en altijd nét iets te laat op te staan te doorbreken.

En warempel, het heeft gewerkt. Ik ga niet beweren dat ik niet meer gesnoozet heb, maar lang niet enkele dag en niet tot in het oneindige. Ik heb echt élke morgen de tijd kunnen nemen om iets te leuks te doen, al was dat de ene keer al wat langer dan de andere keer. Bovendien ben ik vaker wat vroeger op mijn werk geweest en had ik vaker ontbeten in plaats van dat nog te doen terwijl mijn werkcomputer de tijd nam om wakker te worden. Ik durf het experiment dus wel geslaagd te noemen.


Gezien het beoogde doel om minder te snoozen en beter op tijd op te staan behaald is, zou ik er na deze experimentele periode graag een blijvende gewoonte van maken. Ik moet namelijk ook wel toegeven dat het feit dat we de voorbije maand een huis kochten er ook wel voor zorgde dat eens ik wakker was, er genoeg adrenaline door mijn lijf raasde om ineens klaarwakker te zijn. Dat gezegd zouden ook de andere voordelen voldoende motivatie moeten blijven: ik heb eindelijk de tijd gehad om weer meer andere blogs te lezen, ik kon rust creëren in mijn hoofd door enkele privé-mails of online shopping reeds ’s ochtends af te handelen, ik heb gewoon met veel goesting app-spelletjes gespeeld en ik heb meer blogposts en ideëen klaarstaan dan ooit. Incentives genoeg dus om mijn slow mornings aan te houden.

Ik kan het met andere woorden elke slechte opstaander aanraden om het op zijn minst eens te proberen. Sleutel is om iets te vinden dat je leuk genoeg vindt om voor op te staan én om te vinden wat je grootste drempel is bij het opstaan (voor mij: uit die warme zachte dekens moeten kruipen en meteen uit de startblokken moeten schieten) en die op de een of andere manier weg te nemen.

PS: Benieuwd naar wat Cait Flanders er zelf van vond?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Tussen alle lachjes en gedagjes en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s