j’aime, j’aime la vie – el bonobus

Het was een doodgewone busrit waarop een meisje plots de aandacht trok door overhaast op te springen, haar spullen samen te rapen en op het nippertje van de bus te springen alvorens de bus met half gesloten deuren verder reed.

Ik registreerde maar half hoe een oude man aanstalten maakte naar de dubbele deuren te wandelen, een bundeltje papieren in zijn hand. Halverwege bedenkt hij zich en loopt in de mate dat zijn krakende gewrichten dat toelaten gezwind naar de chauffeur. Wanneer de man opnieuw naar de deuren loopt, maakt de chauffeur de deuren opnieuw open, de halte al lang voorbij, maar toch opgehouden door stilstaand verkeer.

Inmiddels ben ik geïntrigeerd, draai mijn romp en probeer de man te volgen die met de papieren zwaaiend en te grote passen naar de bushalte terugwandelt. Wanneer hij de halte nadert, zie ik hoe het meisje van daarnet er op een aansluiting zit te wachten, papieren in de handen, die ze druk lijkt te bestuderen.

De bus reed verder. De man was zijn lift kwijt. Hopelijk moest hij nergens op tijd zijn. Hopelijk bestaat ook hier een seniorenabonnement. Bedenkingen die de man misschien niet eens maakte. Hij gaf in de eerste plaats het meisje haar papieren terug en veegde zo de tegenslag van haar ogenschijnlijk al erg stresserende dag.

P1020284

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in j'aime, j'aime la vie, Tussen alle lachjes en gedagjes en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op j’aime, j’aime la vie – el bonobus

  1. Pingback: De drie wijzen en hun Christmas ghosts | rinivyncke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s