Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten. #wijvenweek

Alle maskers af zegt u? Persoonlijker dan dit wordt het voor mij waarschijnlijk niet.

Jarenlang had ik het gevoel met een masker rond te lopen. Een masker dat me alle termen zoals beautyqueen ontnam. Een masker waarvan ik vreesde dat mensen er niet voorbij konden kijken en enkel dat gezicht zagen.

“Wat is dat eigenlijk onder je neus?” “Gevochten meiske?” “Waarom beweegt jouw lip zo raar als je praat?”

Ze deed niets liever dan op kamp gaan. Liefst nog alleen, dan was ze aan niemand wat verplicht. Toch wist ze dat in een groep nieuwe mensen vragen onvermijdelijk bleken. Hoe ouder ze werd, hoe langer het duurde voor ze er haar over durfden aanspreken. Of voor ze het opmerkten. Ze hoopt het laatste. Nu gebeurt het nog zelden dat het onderwerp op tafel gelegd wordt. Ze heeft geen enkel probleem er over te praten. Er over aangesproken worden bevestigt alleen dat het nog steeds zichtbaar is. Dat het masker, hoe flinterdun het intussen mag zijn, nog steeds kan waargenomen worden, net zoals je lenzen kan zien zitten als je ze vanuit de juiste ooghoek bekijkt.

Ik ben geboren met een schisis.

“Ah, een hazenlip.” “Schisis is meer dan dat alleen.” “Ik zeg tegen al mijn patiënten dat ze geen dieren zijn en dat hazenlip dus een lelijk woord is voor wat ze echt hebben.”

De feiten? Die worden het best verwoord op de site van VAGA.

VAGA wordt in 2012 twintig jaar en zou mijn jongere zusje kunnen zijn. Het spreekt dus voor zich dat ook al heb ik VAGA mee weten groot worden, vooral mijn eigen feiten telden.

Ze werd geboren in het UZ Gent met een dikke bos haar en een attente blik. Daarnaast had ze ook een lipspleet, ontbrak een deel van de tandboog en miste haar neus kraakbeen. Van de borst of de papfles drinken lukte niet zomaar, ze had speciale fopspenen nodig. Drie maanden later werd ze voor de eerste keer geopereerd. Op haar achttiende had ze twaalf operaties achter de rug. De meest ingrijpende gebeurde toen ze tien was. Uit haar heup werd been weggehaald om de tandboog aan te vullen. Deze bottransplantatie was voor haar het sleutelpunt in de weg die ze het meest bewust beleefde. Ziekenhuis, bezoek, rolstoel, krukken, ontzwellen, herstellen, een kies transplanteren, tanden bijwerken, jaren van blokjes, wekelijks naar het UZ, op de voet gevolgd worden, een half schooljaar Aardrijkskunde missen.

Wie mij als jonge ouder van een kind met een schisis zou vragen wat te doen, krijgt zonder twijfel volgend antwoord: Ga aub naar het schisisteam van het UZ Gent. Pediater, orthodontist, plastisch chirurg, hoofd- en halschirurg, NKO-arts, mond- kaak- en halschirurg, geneticus, tandarts, sociaal verpleegkundige, logopedist en coördinator werken er intens samen, volgen je kind op de voet op en geven je kind een plek om dat masker af te leggen en bespreekbaar te maken.

Ze kijkt niet graag naar ziekenhuisseries. Of haar eigen ervaringen daar mee te maken hebben, kan ze niet met zekerheid zeggen. Ze heeft geen enkele schrik voor naalden of het afnemen van bloed bij zichzelf, toch kan ze het niet op televisie bekijken. Wel moet ze toegeven het gepiep van ziekenhuismachines niet te willen horen, omdat het herinneringen oproept die haar de geur van ontsmettingsmiddel meteen doen ruiken.

Ziekenhuiservaringen hebben zonder twijfel een impact op een kind. Toch zijn het niet die ervaringen die het mij zo moeilijk maakten. Ik had er een thuis. Ik zag sommige leden van het schisisteam en ander medisch personeel wekelijks en bij hen was het oké te zijn wie ik was, er uit te zien zoals ik er uit zag. We maakten grapjes samen. De verpleegkundige O.: “Ah Rini, jouw naam moet ik niet opzoeken, ik neem gewoon het dikste dossier dat hier klaarligt.” De orthodontist B.: “Je weet dat nog niet, maar je bent vorige week op reis geweest in Kroatië.” Ik was een succesverhaal en werd meermaals als voorbeeld gebruikt in lezingen, internationale conferenties en lessen. Een groot deel van mijn puberteit bevond zich daar in veiligheid, ook al had het in se te maken met wat mijn puberteit tegelijk ook zo moeilijk maakte.

“Waarvoor is die operatie eigenlijk goed geweest?” “Ik heb nu een tand vooraan.” “Eikes, ja, maar dat ziet er wel vies uit.” “Ja, maar er moet nog van alles aan gebeuren.”

Ze vond geen aansluiting bij haar klasgenootjes in de lagere school. In plaats van te beseffen dat ze intellectueel een trapje hoger stond en dat door haar buitenschoolse ervaringen ook in haar sociale intelligentie reflecteerde, dacht ze dat zij anders en dus minderwaardig was. Ze ging er van uit dat ze bewust uitgesloten werd en dat dit met haar uiterlijk had te maken. De eerste jaren middelbaar waren niet veel beter en al weet ze best dat het gecompliceerder is dan dat, culmineerde het in een kortstondige eetstoornis. Nadien werkte ze door haar spoken heen en gaf ze elk een plek. Af en toe wuift ze er nog eens naar, als naar een oude vriend die je bent ontgroeid.

Ik had zo graag een actuele foto van mezelf voorgehouden… aan dat meisje van tien dat uit de herhaaldelijke droom waarin ze met haar pijnlijke heup van een stoel viel wakkerschrok … aan dat meisje van twaalf dat zoveel moeite had om in de spiegel te kijken … aan dat meisje van veertien dat nog steeds haar sociale contacten in een knoop legde door haar eigen onzekerheden … aan dat meisje van zestien dat zich op een andere uiterlijkheid ging focussen.

Ik had zo graag mezelf naar een foto van toen laten kijken met de blik die ik nu heb.

Zie mij zestien en zo mooi zijn! En dat toch zelf niet beseffen. Op de filmvakantie van Crefi vzw waar deze foto getrokken werd, won ik trouwens de 'award voor de mooiste glimlach'. De ironie ontging mij niet.

 Ze heeft al lang niet meer het gevoel dat ze een masker draagt waar mensen niet doorheen kunnen kijken. Twijfels over haar uiterlijk gaan niet verder dan die van elke doorsnee vrouw. Ze kleed zich op, drapeert haar lange haren over haar schouders en wordt evengoed nagekeken door de gretige mannelijke blik. Ze kan zich mooi voelen. Beautyqueen is niet meteen het woord dat ze zelf zou gebruiken, maar in haar girl-next-door uiterlijk kan ze wel stralen. Dit ben ik.

Drieëntwintig en af en toe eens beautyqueen, in het diepst van mijn gedachten.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Wijvenweek en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

30 reacties op Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten. #wijvenweek

  1. Pingback: Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten. #wijvenweek | Wijvenblogs

  2. lilith zegt:

    Ik word er stil van. Supermooi geschreven!

  3. Maud zegt:

    Heel mooi geschreven Rini! Een vertederend verhaal… Liefs, Maud

  4. amoorie zegt:

    Wat Kelly zegt! Straf en schoon.

  5. zegt:

    de mooiste post die ik tot hiertoe gelezen heb vandaag!

  6. ineken zegt:

    Op vele vlakken oh zo herkenbaar … Knap geschreven en knappe verschijning!

  7. i. zegt:

    mijn god, dit pakt op mijn hart, rini.

  8. Karen zegt:

    Heel mooi! En ook stil…

  9. Wow. Hier word ik ook even stil van… Een heel ander verhaal dan onze oppervlakkige mededelingen over dit onderwerp. Knap dat je dat zo goed kan verwoorden.

  10. Pingback: Slap in the face. « Dramoghe

  11. heel mooi geschreven, en ik ben blij dat je zo persoonlijk durft te schrijven 🙂 knap!! jij en je verhaal 🙂

  12. sjvdh zegt:

    erg indrukwekkend…..laat ons des te meer beseffen hoe oppervlakkig we vaak zijn !

  13. Marie zegt:

    rini rini, zo mooi. en blij dat ik je ontdekt heb 🙂

  14. Ik herinner me percies iets van die filmvakantie en die mooie glimlach

  15. Gudrun zegt:

    Damn. Dan heb ik spijt van mijn onnozel oppervlakkig postje. En ben ik trouwens behoorlijk jaloers op je schrijfstijl. Knap, echt knap. In heel veel opzichten.

  16. Inktvos zegt:

    Amai, Rini, knap geschreven. Ik word er helemaal stil van. ‘k Wist niet dat je ook blogde … Waar Wijvenweek niet allemaal goed voor is 😉

  17. Pingback: Doen alsof… | rinivyncke

  18. Pingback: Waarom (geen) kinderen | rinivyncke

  19. Heike zegt:

    Ik volg het hier af en toe en dit nog nooit gelezen. Het raakt me. Familie en toch zo weinig weten van elkaar. Zo mooi! Ik ga het straks nog eens lezen denk ik…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s